یادش به خیر.....

کلاس اول که بودم،معلمم می گفت :"بنویس آب ،تا همیشه به یاد حسین باشی"

ومن نمی دانستم این حسین کیست و چقدر عزیز است....!!

آموزگار کلاس دوم،کتاب کربلا را برایم گشود تا آزادگی و مردانگی را در مکتب عاشورا بیاموزم.....تا بدانم دوست مخصوص انسانهای مظلوم،چگونه به شهادت رسیده است.....

سالهاست با آمدن محرم،مشکی می پوشم تا بگم امام حسین رو دوست دارم.....

سالهاست روز عاشورا از صبح تا غروب،آب نمی نوشم که بگم دلواپس غنچه لبای حضرت علی اصغرم.....

سالهاست می دونم اگه زینب نبود،کربلا در همون دشت پر بلا تموم می شد......

سالهاست به یاد لحظه خداحافظی امام حسین با جوان رشیدش،علی اکبر،با خودم فکر می کنم چه غربت بی انتهایی بوده در واپسین نگاه پدر به پسر......و چه حلاوتی در آخرین بوسه ی پسر بر لبان خشک پدر.....

سالهاست خاطره شرم نگاه عباس علی،دلمو به درد می آره.......

سالهاست محرم ،ماه غمه.....ماه گریه......ماه ضجه......ماه مویه......

سالهاست عاشق محرمم.....عاشق عزاداری خود جوش و پر شور جوانترها و نوجوانهایی که تلاش می کنند یه گوشه ی کار رو بگیرن که همه چی خوب و مناسب برگزار شه....

سالهاست منتظرگرفتن یک درس بزرگم از محرم.....

اینکه «آنان که رفتند،کاری حسینی کردند و آنان که ماندند،باید زینبی باشند؛وگرنه یزیدی اند» و می خواهم یزیدی نباشم......

سالهاست با خودم فکر می کنم من اگه در زمان امام حسین بودم،طرف ایشون بودم یا یزید؟!!

با خودم می گم اگه یار امام حسین بودم،در هنگامه ی انتخاب بین ماندن و رفتن

من چه می کردم؟ می ماندم یا می رفتم؟!!

اینجاست که گریه امونم نمی ده و از امام حسین،می خوام منو واسه خودش قبول کنه .....فقط واسه خودش.....

کاش امسال محرم،در مکتب عاشورا آزادگی و جوانمردی بیاموزم و وفاداری را سرلوحه ی دلم کنم و یادم بمونه که خوبی نمی میره حتی اگه عمق فاجعه،تمام ذهن  تاریخ رو سیاه کنه و بی ایمانی در دنیا بیداد کنه.......

خدایا به حرمت خون سید و سالار شهیدان،یاری مان کن که اسیر کفر و شرک و ظلم نباشیم.

خدایا ما تشنه ی عشقیم،از دریای نگاه قمر بنی هاشم سیرابمون کن.

خدایا..........