تبليغاتX
دلنوشته هايي براي تنهايي خودم
دلنوشته هايي براي تنهايي خودم
یاعلی گفتیم و عشق آغاز شد
تو که مرده زنده ميکني،مرا زنده کن
اي خدايي که شاخه هاي خشک درختان را ،کوير خالي ازحيات راجاني دوباره ميدهي
اي معبودي که مردگان را مثل روز اول ازخاک بيرون مي آوري
دل مرده مرا ميتواني زنده کني
پس بباران بر کوير تشنه دلم باران رحمت
برويان برشاخه هايم غنچه اميد
 
|+| نوشته شده در  چهارشنبه نهم فروردین 1385ساعت 16:16  توسط دلنوشته وسنگ صبور  | 


  RSS 

 
business articles